مقاله ماه اکتبر HoogWegt Horizon

در سالهای اخیر، دستیابی به نرخ رشد تولید شیر در نواحی تولید کننده لبنیات دشوار بوده است. از اول ژانویه ۲۰۱۵ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹، مجموع شیر تولیدی سالانه در ۱۲ کشور برتر صادر کننده لبنیات، تنها ۰.۸% رشد کرده است. در سال ۲۰۱۹، تولید نسبت به سال گذشته بدون تغییر بوده است.

در اوایل سال ۲۰۱۵، چشم انداز ۵ ساله نشان دهنده گسترش بیشتری بود. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۴، رشد تولید شیر آمریکا هر سال تقریبا ۲% بوده و در سال ۲۰۱۴، اتحادیه اروپا آماده بود تا تولیدکنندگان لبنیات را از سهمیه تولید سی سال گذشته، آزاد کند. تولید نیوزلند نیز رو به افزایش بود و به دنبال آن ، با افزایش بسیار زیاد تقاضا شیرخشک وارداتی از جانب چین رو به رو شد که نتیجه جریان رسوایی ملانین چین بود. بین سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۴، تولید شیر نیوزلند هر سال بیش از ۵ درصد افزایش داشت.

مجموعه ای از مشکلات منجر به کند شدن نرخ رشد می شود

ترکیب تقاضای پایدار، تغییرات آب و هوا و نوسان بازار لبنیات از سال ۲۰۱۴ منجر به محدود شدن نرخ رشد تولید شده است. گسترش تولید شیر در اتحادیه اروپا و ایالات متحده کندتر شده و تولید نیوزلند از سال ۲۰۱۴ بدون تغییر مانده است. تولید در آرژانتین و استرالیا نیز هر سال بیش از ۲% کاهش یافته. محدودیت های زیست محیطی تاثیر بیشتری در نیوزلند، اروپای غربی، استرالیا و بسیاری از مناطق ایالات متحده گذاشته، باعث محدودیت تعداد گله ها شده، به هزینه تولید شیر افزوده و منجر به افزایش سرمایه لازم برای ایجاد و گسترش مزارع جدید گردیده است.

با توجه به میانگین شیر تولید شده توسط هر گاو و بهبود عملکرد اخیر مزارع، سیستم های تولید در مناطق اصلی تولید کننده شیر متفاوت هستند. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۴، قسمت بزرگی از رشد تولید نیوزلند به علت افزایش نرخ ذخیره سازی و حاصلخیزی مراتع بوده، ولی از ان زمان به بعد نرخ رشد ثابت مانده است. در اتحادیه اروپا، بعد از حذف سهمیه و تصحیح عملکرد تولید کنندگان، بازده تولید به ازای هر گاو افزایش یافت. رشد بازده تولید به ازای هر گاو در آمریکا سرعت کمتری دارد، ولی محتوی چربی شیر افزایش یافته تا بتواند با تقاضای رو به افزایش چربی شیر مصرف کنندگان رقابت کند.

این مشکلات به علاوه کمبود جایگزینی گاوها، منجر به اذغام مزارع شده است. بسته شدن بسیاری از مزارع کوچک، تولید میانگین به ازای هر مزرعه را افزایش داده است. ادغام مزارع بیشتر از همه در آمریکا مشهود بوده، که طی ۱۵ سال گذشته، بیشترین تعداد بسته شدن مزارع در سال گذشته رخ داده است.

با اینکه مناطق کلیدی تولید کننده لبنیات به طور معمول به ازای هر گاو، بازده کمتری دارند، پتانسیل گسترش تولید بسیار زیاد است. در این مناطق تنوع نوع مزارع بالاست و مسیر توسعه هر کدام نسبت به دیگری تفاوت زیادی دارد. برای مثال، در چین، برزیل و روسیه، قسمت بزرگی از شیر تولیدی از مزارع بزرگ و متمرکز جمع آوری می شود. بسیاری از این مزارع با شراکت با فرآوران سرمایه مورد نیاز جهت توسعه مزارع خود را بدست می آورند. با این حال، قسمت بزرگی از شیر عرضه شده در این کشورها از مزارع کوچک با حیوانات مختلف، روستاها و یا مزارع خانوادگی تامین می شود.

در هند، رشد تولید شیر سالیانه در دهه گذشته ۵% افزایش یافته و در سال ۲۰۱۹ به ۱۹۱ میلیارد کیلوگرم رسیده است. ولی تنها ۴۰% از این شیر به فرآوران بخش های سازمان یافته می رسد. با اینکه حجم شیر ورودی به بخش های سازمان یافته به سرعت در حال افزایش است، به نظر نمی رسد این حجم شیر بتواند با تقاضای محلی رقابت کند. به خصوص زمانی که استاندارد زنگی افزایش یافته و سلیقه مصرف کنندگان تغییر می کند. بخش لبنیات چین همچنان در مرحله بازسازی است.ُ در سال ۲۰۱۹، نرخ تولید شیر ۴% افزایش یافت و به میزان تخمینی ۳۲ میلیارد کیلوگرم رسید که نسبت به سال ۲۰۰۸، ۱۰% کاهش یافته است. صنعت لبنیات چین در حال پیشروی به سمت مزارع بزرگ و مجهز با بیش از ۱۰۰۰ گاو است تا سلامت و کیفیت شیر تولیدی را بهبود بخشد. سهم شیر تولید شده توسط این مزارع از ۲۰% در سال ۲۰۰۸ تا ۶۰% تا سال ۲۰۱۸، افزایش یافت.

نظریه جهانی

انتظار می رود تولید شیر نیوزلند کمتر از حد انتظار باشد. تولید ماه آگوست بالا بود و نسبت به سال گذشته افزایشی ۵.۳% داشت. انتظار می رود ماه سپتامبر و چارک چهارم سال نرخ رشد کمتری داشته باشند، چرا که در این ماهها تولید بالاست و رشد تولید بیش از پیش دشوار است. اما با توجه به اینکه مراتع فعلی ۶% کمتر از میانگین مراتع موجود در تاریخ نیوزلند بوده، ممکن است تاثیر بیشتری بر روی نرخ رشد بگذارد. به نظر می رسد در آمریکا لاتین،  پدیده لا نینا (بادهای خنک اقیانوسی) تاثیر مثبتی بر نرخ رشد دارند. انتظار می رود نیمه اول این فصل افزایش نرخ رشد تا ۸% را تجربه کند. خشکسالی و هزینه بالای علوفه تاثیر منفی در تولید نیمه دوم سال خواهند گذاشت. در ایالات متحده، تولید شیر همچنان سلامتی خود را حفظ کرده است. کمک های دولتی، سود مزرعه داران را در حد قابل قبولی نگه داشته است. در نتیجه این موضوع، مزرعه داران انگیزه ای برای توقف تولید ندارند. کشورهای اتحادیه اروپا همچنان با سرعت ماه های گذشته ادامه می دهند. به نظر می رسد مجموع نرخ رشد زیر ۲% باشد. از جنبه تقاضا، احتمال اینکه چین واردات قوی نیمه اول سال را داشته باشد، بسیار کم است. ولی مکزیک با واردات بیشتر نسبت به نیمه اول سال، به کمک تقاضای شیرخشک کم چرب و شیرخشک بدون چربی می آید.

نرخ رشد تولید شیر در سال ۲۰۲۰ افزایش می یابد

تولید شیر ۱۲ کشور برتر صادرکننده در هفت ماه اول ۲۰۲۰، ۱.۸% افزایش داشته که به علت زمستان متعادل اروپا، شرایط فصلی بهتر در استرالیا و آرژانتبن و قیمت مطلوب علوفه و دانه های خوراکی در سطح جهانی است. در چین، رشد عرضه شیر در نیمه ابتدایی ۲۰۲۰، به طرز سرسام آوری به ۸% رسیده است. با این حال، در هفت ماه انتهایی سال، انتظار می رود رشد تولید شیر جهانی کاهش داشته باشد.

یکی از چالش های بسیار مدیریت زنجیره تامین مواد غذایی در دوران همه گیری ویروس کرونا، کاهش ظرفیت کشتارگاه ها به علت شیوع بالا عفونت در میان ینروی کاری کارخانه ها بوده است. جایگزینی دام ها در کارخانجات، منجر به محدودیت کشتار گاوها شده است. با اینکه شرایط موجود موقتا شیردهی گاوها را افزایش داده است، میانگین بهره وری را نیز کاهش می دهد، چرا که گاوهای کم شیر را نیز در گله نگه میدارد.

انتظار می رود آب و هوا تاثیرات مختلفی بر تولید شیر سال آینده داشته باشد. سیستم لا نینا ممکن است در فصل تابستان، تولید شیر در استرالیا و آرژانتین را با چالش رو به رو کند و بر خوراک دام جنوب غرب آمریکا تاثیر منفی بگذارد.

در طولانی مدت، تکنولوژی پیشرفته در اتوماسیون و مدیریت داده کلید اصلی افزایش بازده خواهد بود. توسعه اصلاح ژنتیکی مراتع (GM) و خوراک دام، افزایش قابل توجه بازده را به دنبال خواهد داشت. ولی استفاده از این محصولات به علت بی اعتمادی مصرف کنندگان به محصولات اصلاح شده ژنتیکی، محدود خواهد شد.

با نگاهی به آینده، سیایت های زیست محیطی ابداعی ممکن است مرزهای رشد را جابجا کند. برای مثال، نیوزلند سیاست ملی مدیریت آب تازه را پیشنهاد کرده که با قانون های محلی هم راستا بوده و دقت بررسی مزارع لبنیات را افزایش می دهد. در این میان، اتحادیه اروپا قرارداد سبز را پیشنهاد کرده که هدف آن، ۲۵% مزارع کشاورزی تا سال ۲۰۳۰ باید به صورت ارگانیک کشاورزی و مزرعه داری کنند.