نگاهی بر تجارت لبنیات روز از شرکت های Hoogwegt در سپتامبر ۲۰۱۸

اهش ریسک در بازار محیطی امروز

سال ها پیش صنعت لبنیات دنیا می توانست با یک چرخه و یک قیمت ماکزیمم برای ۲۴ ماه سودآوری داشته باشد. در اوایل سال ۲۰۰۰، این چرخه کوتاهتر شد، ولی صعود بازار بیشتر از نزولش بود. این مساله باعث شد بسیاری متقاعد شوند به طور میانگین، می‌توانند بدون ریسک های مدیریتی، سودآوری خود را حفظ کنند. این گمانه زنی ها بر اساس سیستمی از محدودیت ها بود که دیگر وجود ندارند. برای مثال، سهام داران شیر در اتحادیه اروپا، توسعه صنعت را مورد بازبینی قرار دادند، و افرادی که در آمریکا بودند راهی برای کنترل افشا سازی نداشتند.

زمان باعث تصحیح این اتفاقات شده است. امروزه علاوه بر مبادلات بازرگانی شیکاگو (CME) در ایالات متحده، اروپا از طریق مبادلات انرژی اروپا  (EEX)و نیوزلند از طریق مبادلات نیوزلند (NZE) ابزاری قابل اطمینانی برای کاهش افشاسازی قیمت کالا دارند. سیاست های دولت، آب و هوا، نوسانات ارز و وضعیت اقتصادی با هم ترکیب شده اند تا وضعیتی غیر قابل پیش بینی ساخته، بازار را متزلزل کرده و رکود را طولانی تر کنند. در محیط تجاری امروز، مدیریت نکردن خطرات برای شرکت هایی با اهداف در حال توسعه که براستواری و سود آوری قابل تخمین تکیه زده اند، منسوخ شده است.

کم کردن تاثیر بازار بر روی درآمد

برای خریداران سطح متوسط، زمانی که مدیریت ریسک با برنامه ریزی برای بیزنس همراه شود، با کاهش تاثیرات بازار بر روی درآمد، اطمینان و یقین حاصل می کنند. کسب و کارها جایگزین هایی مانند کار کردن با تامین کنندگان دارند تا به قیمتی توافقی برسند و با ترفندهای خود از افشاسازی قیمت جلوگیری کنند. نوع مدیریت ریسک انتخاب شده توسط شرکت ها بستگی به تمایلات، حمایت سازمانی، پیچیدگی های معاملات دارد.

به جای سودآوری پایدار و قابل اطمینان، شرکت هایی که به مدیریت ریسک می پردازند فهمیده اند که فرصت های بالقوه پیش رو، سود آوری زیادی ندارند ولی با این حال با احتمال کمی زیان بزرگی وارد می کنند. مدیریت ریسک منجر به ثبات بیشتر در زنجیره تدارکات شده، درآمد را تثبیت می کنند و خطرات از جانب طرف مقابل را کاهش می دهند. به علاوه، مدیریت ریسک، تیم رهبری را به جای ترس از بازار بر روی توسعه کسب و کار متمرکز می کند، زیرا کنترل بازار خارج از توانایی هر مدیری است.

استراتژی های مدیریت ریسک بسته به نوع محصول و منطقه متفاوت است، زیرا ابزار با تبادلات تغییر میکنند. برای مثال، برای مدیریت نوسانات خریداران در خرید پنیر از اروپا یا نیوزلند ممکن است با مشارکت مستقیم با فروشندگان قیمت را ثابت نگه دارند یا از مبادلات استفاده کنند زیرا در انتخاب پنیر هیچ گزینه ای دیگری مانند مبادلات انرژی اروپا و مبادلات نیوزلند وجود ندارد. مبادله، قراردادی آتی یا انتخابی بین طرفین بوده که تمام جوانب این قرارداد قابل مذاکره است. “مبادلات نیوزلند” تنها مبادلاتی است که  قراردادهای شیرخشک کامل را در اختیار دارد، اما خریداران می توانند با استفاده از ترکیبی از قراردادهای شیرخشک کم چرب و یا شیرخشک بدون چربی و قراردادهای کره، قرارداد شیرخشک کامل خود را تنظیم کنند. کره و شیرخشک کم چرب یا بدون چربی در همه تبادلات خرید و فروش می شوند.

از آن جایی که فروش لبنیات معمولا در مرزهای بین المللی انجام می گیرد، مدیریت ریسک برای انجام صحیح معاملات با قیمتی که بتواند برای ماه ها ثابت بماند، ضروری است   .

خریداران می توانند به متصدیان اعتماد کنند تا نقدینگی را از طریق قیمت هایی ثابت و با استفاده از مبادلات، فراهم کنند. متصدیان می توانند با استفاده از یکی از بازارها، ریسک را کنترل کنند. مشتقات فراورده های لبنی بسیار زیادند و می توانند در معرض خطر کاهش انواع قیمت ها باشند. صدها ترکیب قراردادهای آتی و انتخابی و مبادلات وجود دارند که می توانند متناسب با هر کسب و کاری تغییر کنند. امروزه، حجم و نقدینگی هنوز بزرگترین چالش برای سرمایه گذاران است، زیرا بازار قراردادهای آتی و انتخابی لبنیات هنوز در حال رشد است.

پیش بینی HoogWegt
نظریه جهانی

هفته گذشته مناقصه بزرگ دولتی اونیل در الجزایر به سرانجام رسید. ظاهرا، منبع تمام شیرخشک کامل از آمریکای جنوبی و بیشتر شیرخشک کم چرب از اروپا نشات گرفته است. تا به اینجا تاثیرات مناقصه محدود بوده و بازار واکنشی نشان نداده است. اروپا به عنوان منطقه تامین کننده شیرخشک کم چرب، هنوز در قیمت گذاری پیشرو است، با این وجودفاصله بین نیوزلند و آمریکا محدود است. شیرخشک کامل نیوزلند در رویداد تجارت جهانی لبنیات اخیر رتبه بندی پایین تری داشته است. در این لحظه ما از یک طرف خریدارانی را می بینیم که سطح قیمت امروز را در نظر می گیرند که کمتر از ۳۰۰۰ دلار آمریکاست و این موضوع را به عنوان فرصتی برای خرید می دانند. ولی دیگران افول آینده را نیز در نظر می گیرند. بازارهای جهانی پنیر بسیار سالم هستند، برای تولید کنندگان فعلا سودآورترین محصول بوده و در تعیین قیمت شیر، مهم ترین نقش را دارند. در دوره پیش رو، پیش بینی شده که واردات چین همچنان قوی خواهد ماند. با این حال، با توجه به اقتصاد سودآور مزارع، در دوره آتی تولید شیر سالمی را پیش بینی می کنیم. فقط با گذشت زمان می توان فهمید که آیا مازاد شیر می تواند قیمت کالا را کاهش دهد یا نه.

به دست آوردن نقدینگی در بازار مدیریت ریسک

بیشتر زنجیره فرآورده های لبنی به سطحی از مدیریت ریسک قیمت دست یافته اند. حتی در صورتی که حجم تولید نسبتا کمی داشته باشند، به مرور زمان تلاش برای کاهش ریسک های مدیریتی  چالش برانگیزتر شده است. در واقع، شرکت هایی که به طور فعال از مدیریت ریسک استفاده می کنند، موفق بوده و به خصوص در دنیای بازار اجناس، شرکت هایی که از مدیریت ریسک شرکت نکرده و یا اهرم رقابتی خود را از دست داده اند را تحت فشار گذاشته اند. تا امسال، شرکت های تعاونی لبنیات و مزارع در اروپا و نیوزلند، راهی موثر برای مدیریت قیمت شیر نداشته اند، و به همین دلیل در معرض تلاطم بازار قرار گرفته اند. بسیاری از مزارع اروپا و نیوزلند هنوز دام های خود را از طریق مراتع تغذیه کرده و یا علوفه مورد نظر خود را کشت می کنند. به همین دلیل توانسته اند دربرابر رکود بازار بایستند و به سودی میانگین دست یابند. با این حال، عدم تعادل در سطح مزارع مشکلاتی را برای فرآوران پیش آورده است، به ویژه در زمانی که تولید شیر از مازاد به کمبود می رسد و مزارع باید پاسخگوی تغییرات بهره وری باشند.

برای دهه های متمادی، تولید کنندگان شیر ایالات متحده به قراردادهای آتی و انتخابی شیر دسترسی داشته اند؛ و به جز چند استثنا، فرآورده های شیر ایالات متحده در طول زمان روند رو به رشدی داشته است. در بسیاری از نمونه های دیگر، استفاده از مدیریت ریسک به مزارع و شرکت های تعاونی در متعادل ساختن دستاوردهایشان کمک کرده است. این موضوع، امکان دسترسی زنجیره فرآورده ها  به فرآورده های لبنی متاثر از قیمت برای ایالات متحده فراهم کرده است که سرمایه گذاری گسترده ای به حساب می آید.

با اینکه مزرعه داران از فروش شیر بهره کافی می برند، سود شرکت های تعاونی و فرآوران دیگر از خرید شیر است. قیمت معمول  شیر به متصدیان اجازه می دهد محصولات لبنی را با قیمتی ثابت برای مشتریان خود فراهم کنند و از این جهت، نقدینگی برای تمام زنجیره فرآورده ها افزایش می یابد. بنابراین، اضافه کردن قراردادهای شیر می تواند در دسترسی بیشتر به نقدینگی موثر باشد و مشارکت روز افزون در بازار اروپا و نیوزلند را حمایت کند.