گزارش ماه مارس سایت Hoogwegt

بعد از سه سال آشفتگی سیاسی، انگلستان تحت توافقنامه انصراف در ۳۱ ژانویه رسما از اتحادیه اروپا جدا شد.  در کوتاه مدت، تغییرات زیادی اتفاق نمی افتد. انگلستان در بازار واحد اتحادیه اروپا و اتحادیه گمرک خواهد ماند. تجارت بلا مانع است و جا به جایی افراد در کشورهای اتحادیه تفاوتی نخواهد کرد. این توافقنامه موقت بوده و تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰ برقرار است. اگر مذاکرات تا سال ۲۰۲۱ ادامه پیدا کند، بار دیگر شرایط بحرانی، مشابه سال ۲۰۱۹ اتفاق می افتد.

طرفین از تغییرات به وجود آمده استفاده می کنند تا در مورد توافقات تجاری آینده مذاکره کنند. ولی زمانبندی این امر ممکن نیست، مخصوصا با توجه به تاثیر چشم گیری که بیماری کرونا بر روی اقتصاد و روابط اجتماعی گذاشته است. اگر قرارداد تجاری تا اول ژانویه ۲۰۲۱ نهایی نشود، قوانین تجاری انگلستان مطابق با قوانین سازمان جهانی تجارت (WTO) خواهد شد و تعرفه ها بر طبق کالا ها ثبت می گردد و انتظار می رود همکاری کمی در بررسی های مرزی انجام شود، که مانند برکسیت بدون توافق خواهد بود. اگه شرایط برآورده نشود، بل توجه به زنجیره عرضه پیچیده، هر دو طرف باید اقدامات خاصی برای آمادگی در برابر پیامدهای اقتصادی که بیش از پیش به چشم می آید، انجام دهند.

ایرلند، که با تاخیر تغییراتی به توافق نامه انصراف از اتحادیه اضافه کرد، از اعمال “مرز سخت” بر این جزیره خودداری می کند. ایرلند شمالی همچنان در بازار واحد اتحادیه اروپا خواهد ماند و قوانین گمرک اتحادیه برای این کشور اعمال خواهد شد تا هیچ گونه قوانین کنترلی، تعرفه یا تشریفات گمرکی بر مرز ایرلند شمالی و جمهوری ایرلند وضع نخواهد شد. در واقع قوانین کنترلی بر روی کالاهایی که از بریتانیا به ایرلند شمالی وارد می شود، وضع شده و تنها زمانی تعرفه می گیرند که احتمال انتقال این کالاها به ایرلند وجود داشته باشد.

جاه طلبی های تجاری انگلستان

اتحادیه اروپا و انگلستان، پیش از صحبت های تجاری، هر کدام توافق نامه های مذاکرات را امضا کرده اند. انگلستان به دنبال توافق نامه تجارت آزاد مانند کانادا است که تعرفه ها و سهمیه ها از کالا و خدمات حذف شود. با این حال، انگلستان می خواهد نیازمندی های مطابق با قوانین اتحادیه اروپا را حذف کند، که در واقع این موضوع انگیزه بزرگی برای برکسیت بود، و همین موضوع به نقطه تفاوت بزرگی در توافق نامه جاری امسال تبدیل خواهد شد.

با اینکه تمرکز اصلی بر روی مذاکرات در مورد روابط تجاری آینده خواهد بود، بخش کلیدی انگیزه دولت انگلستان برای برکسیت، اعتراض به توافقنامه های تجاری خارج از اتحادیه است. تا به حال، انگلستان به شروع مذاکرات با آمریکا، کانادا، استرالیا و نیوزلند تمایل نشان داده است. دولت برای حفظ ظاهر در این مذاکرات بالقوه، درخواست برنامه ریزی برای تعرفه جدید “کشور مورد علاقه” (MFN) داده است. انگلستان امیدوار است تا اول ژانویه ۲۰۲۱ این تعرفه عملی شود.

تجارت لبنیات در معرض خطر بزرگی قرار دارد. انگلستان بزرگترین واردکننده پنیر در دنیاست و ۵۲۳۰۰۰ تن پنیر در سال ۲۰۱۹ وارد کرده که ۵/۹۹ درصد واردات از کشورهای اتحادیه اروپا بوده. از زمانی که در سال ۲۰۱۶ به برکسیت رای داده شد، تجارت پنیر بسیار زیادی داشت. واردات پنیر اروپا از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ هر سال به طور متوسط ۲/۱% افزایش داشته ولی در از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹، سه برابر این مقدار رشد داشته است. در این میان در سال ۲۰۱۹، تجارت کره کمی کاهش داشته است.

وابستگی تجاری لبنیات دو جانبه است و بخش لبنیات انگلستان وابستگی شدیدی به ادامه یافتن صادرات بدون تعرفه به اتحادیه اروپا دارد. انگلستان علاوه بر واردات، یک صادرکننده بزرگ پنیر نیز هست و در سال ۲۰۱۹ برابر با ۲۰۰۰۰۰ تن پنیر صادر کرده بود که ۸۱% به کشورهای اتحادیه اروپا انتقال یافتند. همچنین ۸۷% صادرات کره انگلستان متعلق به اتحادیه اروپا بوده است.

تجارت فرامرزی میان ایرلند شمالی و جمهوری ایرلند برای دامداران ایرلند شمالی و فرآوران جمهوری ایرلند ضروری است. تقریبا ۸۰۰ میلیون کیلوگرم شیر خام ایرلند شمالی هر ساله برای فرآوری به جمهوری ایرلند فرستاده می شود.

نظریه جهانی

بحران کووید ۱۹ تاثیر جهانی خود را نشان داده است. مردم در سراسر دنیا، به دلیل قرنطینه جزئی یا کلی در بسیاری از کشورها و ایالات، در حال احتکار کالا هستند. لبنیات با افزایش شدید تقاضا از جانب خرده فروشان مواجه شده است. با این حال، صنعت خدمات مواد غذایی متوقف شده است. در بخش عرضه، کسب و کار در مطابق حالت عادی در حال اجراست. در ژانویه ۲۰۲۰ عرضه در مناطق بزرگ صادر کننده مانند آلمان، فرانسه و هلند ۱% افزایش داشته است. عرضه در تمام کشورهای بزرگ صادرکننده لبنیات، به جز انگلستان، در سال ۲۰۲۰ افزایش یافته است. تولید شیر کاهش ۵/۳ درصدیرا نشان می دهد. با این وضع، در آینده احتمال افزایش عرضه وجود ندارد. تاثیر کووید ۱۹ در قیمت های جهانی نیز نمایان شده که مانع از تشویق دامداران در جهت سرمایه گذاری برای افزایش ظرفیت تولید شده است. فصل تولید شیر نیوزلند به علت خشکسالی در جزایر شمالی، زودتر از حد انتظار به پایان رسید. از آنجایی که کووید ۱۹ کنترل کامل بازار لبنیات را در دست دارد، به نظر می رسد شرایط خشک آب و هوا تاثیر مستقیمی بر روی قیمت نگذاشته است. سوال اصلی اینست که آیا افزایش مصرف خانگی می تواند عدم تقاضا از جانب صنعت خدمات مواد غذایی را جبران کند؟

شمارش معکوس از سر گرفته شده است

عدم قطعیت بعد از اعمال برکسیت می تواند باری دیگر بر صنعت لبنیات تاثیرگذار باشد. آشفنگی روند سیاسی منتهی به برکسیت، منجر به دو بار تغییر قیمت شدید واردات پنیر در سال ۲۰۱۹ شده است. این تغییرات در چارک اول و چهارم سال اتفاق افتاده که در آن زمان برکسیت بدون توافق تهدید بزرگی به حساب می آمد.

خطرات ناشی آشفتگی ها و کشمکش های آینده به مذاکرات میان اتحادیه اروپا و انگلستان، که در اواخر فوریه شروع شد، وابسته است. ولی مسلما این امر به علت تلاش برای مدیریت کووید۱۹ عقب می افتد. در ماه ژوئن، جلسه ای میان انگلستان و اتحادیه اروپا جهت نهایی ساختن قرارداد تجاری جدید میان دو طرف برگزار می شود. این قرارداد در انتهای سال ۲۰۲۰ اجرا می شود.

انگلستان تا انتهای ماه ژوئن فرصت دارد تا تقاضا افزایش مدت قرارداد انتقالات کالا را اعلام کند. با این حال، نخست وزیر، بوریس جانسون متعهد شدند که درخواستی برای افزایش زمان نکنند. در واقع، هر دو طرف باید خیلی زود با قوانین یک قرارداد تجاری جدید موافقت کنند، زیرا در صورتی که بخواهند قرارداد انتقال کالا تا ۳۱ دسامبر کامل گردد، قرارداد باید در ماه نوامبر برای توافق نهایی به پارلمان اروپا تحویل داده شود. احتمالا نمی توان در مورد تمام توافقات تا انتهای سال ۲۰۲۰ مذاکره کرد. بنابراین در برخی از موقعیت ها، اتحادیه اروپا به طور موقت اقدامات جایگزین اتخاذ خواهد کرد.

در هر صورت، با توجه سیاست های اخیر اعلام شده گمرک، که تمامی کالاها وارد شده از اتحادیه اروپا باید به طور کامل بازرسی شوند، به نظر می رسد بعد از سال ۲۰۲۰، انگلستان ترجیح نمی دهد تجارت بدون اختلاف و مشکلی با اتحادیه داشته باشد.

از آنجایی که تقریبا ۸۰% مواد غذایی وارداتی انگلستان از اتحادیه اروپا تامین می شود، صنعت لبنیات انگلستان اخیرا هشدارهای خود را مرتبا تکرار کرده و اعلام داشته، اگر انگلستان با اتحادیه اروپا به توافق بدون تعرفه دست پیدا نکند، قیمت مواد خوراکی برای مصرف کنندگان انگلیسی بسیار بیشتر خواهد شد.