مقاله آوریل ۲۰۱۹ hoogwegt

الجزایر یک بازار حیاتی لبنیات است که با چالش های های داخلی و خارجی جدی رو به رو شده است. این موضوع به علت پولی است که خرج می کند تا قیمت لبنیات و دیگر مواد غذایی اساسی را برای مصرف کنندگان خود در حد قابل قبول نگه دارد و در عین حال درآمد مالی آن به دلیل سقوط درآمد نفتی اش به طور جدی کاهش یافته است.

سال گذشته، الجزایر بعد از چین و مکزیک سومین کشور بزرگ  واردکننده لبنیات به حساب می آمد. الجزایر با جمعیت ۴۱ میلیون نفری در ۲۰۱۷ وطبق آمار بانک جهانی،  ارزش محصولات داخلی ۴.۰۵۵ دلار(آمریکا) به ازای هر نفر بوده است. مصرف سالانه لبنیات به ازای هر نفر ۱۱۴ لیتر (فرآورده های شیر) تخمین زده شده که بیشتریم مصرف در قاره آفریقا به شمار می رود و طبق تحقیقات انجام شده در سال ۲۰۱۷ توسط انجمن تولیدکنندگان نوشیدنی الجزایر، لبنیات به طور متوسط تنها ۸% از هزینه خوراک خانوارها به حساب می آید. در ۲۰۱۸، لبنیات تقریبا ۱۶% واردات مواد غذایی الجزایر به حساب می آمد. نوشیدنیهای مشتق شده از شیر که با شیرخشک تولید می شوند، بیشترین آمار در مصرف لبنیات این کشور را در اختیار دارند و این موضوع باعث شده الجزایر بازار مهمی برای پودر شیرخشک کامل(WMP) و شیرخشک کم چرب(SMP) باشد.

با این حال، بازار شیر تازه و تقاضا برای پنیر، ماست و دسرهای مشتق شده از لبنیات در حال رشد است. برای اشاره به کمبود محصولات لبنی، با وجود جایگاه ضعیف تری که از نظر مالی پیدا کرده، الجزایر  در سال ۲۰۱۸، ۲۶۷.۰۰۰ تن شیرخشک کامل  و ۱۶۵.۰۰۰ تن شیرخشک کم چرب وارد کرده که هر دو این موارد بیشتر از میانگین چهار سال گذشته هستند. با وجود اینکه اتحادیه اروپا تجارت شیرخشک کم چرب به الجزایر را در اختیار دارد، صادر کنندگان نیوزلند، آمریکا لاتین و اروپا بازار شیرخشک کامل را با هم تقسیم کرده اند.

تعرفه های واردات ۵% به شیرخشک کامل تعلق می گیرد، ولی تعرفه های ئارد شده بر پنیر تا ۳۰% افزایش داشته است.  واردات لبنیات توسط ترکیبی از خریداران شخصی دارای مجوز و اداره ملی تهیه شیر (onil)، شرکت دولتی خریدار، تهیه و تنظیم شده است که ۴۰-۵۰% واردات را در بر می گیرد. ONIL هر دوره به دنبال مناقصه های بزرگ شیرخشک است.

سیاست بخش لبنیات

اقتصاد الجزایر وابستگی زیادی به صنعت نفت و گاز طبیعی دارد که حدود ۲۰% از ارزش محصولات داخلی و ۹۵% صادرات کالا که بیشتر به اتحادیه اروپا صادر می شود،  را شامل می شود. از ۲۰۱۴، قیمت نفت کمتر از نقطه تراز این کشور بوده و اخیرا، حذف محصولات با اجبار اوپک درآمد دولت را کاهش داده و فشار مالی به برنامه ها و سیاست های بر مواد غذایی این کشور وارد کرده است.

دولت الجزایر در نظر دارد واردات تمام محثولات لبنی را از طریق کنترل واردات و توسعه تولید شیر داخلی، کاهش دهد. در ژانویه ۲۰۱۸، مقررات واردات لبنیات تغییر کرد و با استفاده از سیستم مجوز کوتاه مدت، واردکنندگان نیاز به مجوز داشتند. همینطور مدت زمان انتقال محصولاتی که وارد می شد از اتحادیه اروپا ، ۳ ماه و برای مکان های دیگر به ۴ ماه محدود شده بود. در می ۲۰۱۸، الجزایر به صورت موقت برای بازه بزرگی از مواد غذایی، منع واردات گذاشت، با این حال دولت هنوز منع واردات لبنیات را تصویب نکرده است. با وجود اهداف سیاست های الجزایر، واردات شیرخشک این کشور در ۲۰۱۸، ۱۱% افزایش داشت.

دولت الجزایر برنامه های جاه طلبانه ای برای گسترش تولید شیر داخلی تا ۵۰% دارد. این مقدار به معنی این است که تولید شیر تا دو سال آینده، به ازای هر گاو تا ۶.۰۰۰ لیتر افزایش یابد. این موضوع نیازمند واردات دام ها و خوراکشان می باشد. در سال ۲۰۱۷، ۹۷۱.۰۰۰ گاو شیرده الجزایر، تقریبا ۲.۶ بیلیون لیتر شیر تولید کردند که متوسط تولید به ازای هر گاو، ۲۷۰۰ لیتر بوده است. دولت نیز به تولیدکنندگان شیر، فرآوران و توزیع کنندگان شیر تازه و گرمادیده، یارانه تعلق داده تا وابستگی به نوشیدنی های تولید شده از شیرخشک را کم کرده و قیمت برای مصرف کنندگان را در حد متعادلی نگه دارد.

نظریه جهانی

تولید شیر در دنیا در بیشتر مناطق متقاعدکننده نیست. تولید این فصل در نیمکره جنوبی کاهش داشته و در دو ماه ابتدایی ۲۰۱۹، تولید در آمریکا و اروپا نیز چندان قوی نیست. اصلی ترین کشورهای تولیدکننده لبنیات اروپا، لهستان، ایرلند و بلژیک افزایش سالانه داشتند و مجموع تولید ۲۸ کشور اتحادیه اروپا نسبت به سال گذشته کاهش ۱.۶% نشان داده است. دلیل های مختلفی برای کاهش تولید وجود دارد. از مشکلات قوانین فسفات در هلند گرفته تا اقتصاد مزارع در فرانسه و کشورهای دیگر. البته هنوز زمان برای تغییرات در هفته ها و ماه های آینده وجود دارد. با وجود اینکه تولید شیر کمتر از حد انتظار است، خریداران مشکلی ندارند و به هیچ وجه برای خرید بیشتر از حالت عادی عجله ای ندارند. قیمت شیرخشک کم چرب چند هفته ای است بدون تغییر مانده و بازار، با وجود تجارد کمتر، متعادل است. با این حال، این وضعیت می تواند به سرعت تغییر کند. مثلا اگر بازارهای بزرگی مانند بازار شیر خشک بدون چربی مکزیک برای آمریکا و بازار شیرخشک کم چرب الجزایر برای اتحادیه اروپا فعالتر از قبل شوند، این وضع ممکن است تغییر کند. واردات چین در اولین ماه های امسال قوی بوده و انتظار می رود به همین روال پیش رود. قیمت بیشتر کالاهای دیگر نیز تقریبا ثابت است و فقط چربی نیوزلند است که قیمتی بیشتر از بقیه دارد و تجارت آن بالاتر از دیگر نقاط دنیاست. در طی چند هفته، بیشتر مشخص می شود که چگونه تعادل بین عرضه و تقاضا پیش رفته و چه قیمتی را در ماه های آینده مشاهده می کنیم.

نتایج برای الجزایر همچنان کافی به نظر نمی رسد

با وجود اهداف سیاست های الجزایر برای کاهش واردات لبنیات، قیمت های کم wmp و smp یرای ONIL انگیزه افزایش ذخایر در سال ۲۰۱۸ را به وجود آورده است. به دلیل فرصت طلبی اوروگوئه و آرژانتین با استفاده از ارز کم ارزششان و دو برابر کردن سهمشان از بازار و که با گرفتن سهم اتحادیه اروپا حاصل شده، سهم بازار از واردات wmp الجزایر تغییرات چشمگیری داشته است. تجارت wmp به الجزایر ممکن است در سال ۲۰۱۹، حداقل برای مدت کوتاه، کاهش داشته باشد. چرا که قیمت مواد اولیه بالاتر رفته و عرضه جهانی محدودتر شده است.

اقتصاد ضعیف الجزایر، چالشی به وجود آورده که در حال گسترش است. درآمد نفت ضعیف و افزایش مصرف عموم مردم، و لزوم نگه داشتن قیمت کالاهای اساسی و خدمات در حد تعادل باعث شده دولت الجزایر با بحران مالی رو به رو شود. نه تنها کمبود تجاری الجزایر در حال گسترش است، بلکه کاهش درآمد صادرات این کشور نیز بر توانایی ONIL برای خرید و واردات لبنیات تاثیر می گذارد.

این کشور به دلیل تظاهرات بزرگ ولی بدون درگیری برای هفته ها دچار بحران های سیاسی نیز شده که این تظاهرات در نهایت به تغییر در دولت در جریان انتخابات نیز شد.  نرخ تورم به بیش از ۶% رسیده و در ۲۰۱۹ بیش تر از این مقدار هم خواهد شد که این موضوع به تنش های اجتماعی نیز منجر می شود.

افزایش قیمت نفت می تواند به تدریج تجارت این کشور را از این وضعیت خارج کند، ولی تغییر در ساختار بازار جهانی نفت همچنان منجر به اعمال فشار بر روی درآمد مالی این کشور می گردد. با این حال الجزایر در گذشته نیز توانسته تعادل را حفظ کند و با رهبری درست، به درآمد مالی مناسب خواهد رسید. اگر الجزایر بخواهد مکان مهم خود در بازار جهانی لبنیات را حفظ کند، تغییر در اقتصاد این کشور اجتناب ناپذیر است.